Bio NL-Fr-En

P_en_paneeltje_copy.jpg

- NL -

Peter Van Eyck geboren in Leuven (BE) in 1956 is een Belgisch kunstenaar die monochrome schilderingen en objecten als staalkaarten presenteert. In een gevarieerde beeldtaal waarbij hij allerlei technieken vermengt confronteert hij de toeschouwer met de doelloosheid van zijn bestaan. Door het gebruik van autokleurnamen doet hij beroep op ons voorstellingsvermogen en duidt hij op de moeilijkheid om kleuren te communiceren.

Peter Van Eyck is gefascineerd door de verstedelijkte mens en de wijze waarop hij zich een weg baant door zijn bestaan. De immense keuze aan beweegrichtingen leidt echter tot wat men noemt de paradox van de vrijheid. Met industriële productietechnieken zoals het lasersnijden en het spuiten met autolakken koppelt hij zijn persoonlijke visie over deze existentiële zoektocht aan een strakke, geestige beeldtaal. Imaginaire wandeltochten en andere grillige trajecten worden als rally’s opgevat en uitgewerkt in de typische bolleke pijl pictogramstijl. Uitgestippelde routes die de wandelaar-piloot wegwijs maken, of soms tot wanhoop brengen, vinden hun neerslag in allerhande roadbooks, gelakte azulejo’s en stalen tegelwanden met daaruit honderden pijlen uitgesneden. Van Eyck’s vroege werken met als weerkerend thema de rechte lijn sluiten hierbij aan. In de muur geplante staven en gelakte spaghetti, seismografische auto- en vliegtuigtekeningen en uitgezaagde citytrajecten illustreren zijn onstilbaar verlangen naar die perfecte lijn. Tegelijk beklemtonen ze de praktische onbereikbaarheid ervan.
Van Eyck houdt ervan zijn onderwerpen te demonteren. Deze deconstructiedrang leidt tot neutrale, nevenschikkende ordeningen die hij presenteert als staalkaarten van kleuren of materialen. Door kleuren te vergelijken met industriële staalkaarten wil hij de vanzelfsprekendheid ervan ter discussie stellen. Het industriële kleurenpalet biedt een oplossing voor de problematische communicatie over de kleuren vindt Van Eyck. In het bijzonder het kleurenpalet van de automobielwereld, omdat die over het rijkste repertorium van kleurnamen beschikt. Daarom verbindt de kunstenaar elke kleur die zijn pad kruist met haar overeenkomstige kleurnaam, automerk, kleurcode en productiejaar. Zo klopt hij met slagstempels kleurnamen in chassisplaatjes en construeert hiermee monochrome kleurvlakken, maar ook grote zeemassa’s en impressies van heel slecht weer.
Ook in de werken waarbij abstracte kleurnamen via sjablonen op de muur worden gespoten wordt beroep gedaan op de verbeeldingskracht. Door het perforeren van postkaarten met reproducties van zijn favoriete schilderijen, waarbij hij de kleuren vervangt door kleurnamen van auto’s, geeft hij de schilderijen een geheel nieuwe lezing.
Jean-Marie Stroobants

- FR -

Né à Louvain (BE) en 1956, Peter Van Eyck est un artiste belge connu pour ses peintures et objets monochromes qu’il présente comme des nuanciers de couleurs. Il aime manipuler différentes techniques et confronter le spectateur à la futilité de son existence. En utilisant des noms de couleur telles que celles utilisées dans le milieu de la carrosserie, il fait appel à notre imagination, et souligne la difficulté de transmettre les nuances.

Peter Van Eyck est fasciné par l’homme urbain et la façon dont il se meut dans sa propre existence. L’immense variété de directions et de translations mènent à ce qu’on appelle le paradoxe de la liberté. Par des techniques de production industrielles telles que la découpe au laser et la projection de peintures de carrosserie, Peter Van Eyck combine son point de vue personnel sur cette quête existentielle à une vision élégante et nerveuse. Randonnées imaginaires et autres trajectoires erratiques sont conçues comme autant de rassemblements et développées comme des pictogrammes stylisés de flèches et de petits points. Autant d’itinéraires cartographiés familiers des promeneurs, dans lesquels se reflète parfois le désespoir qu’on retrouve dans tout atlas, toute carte, ici constitués d’azulejos peints et de tuiles en acier découpés de centaines de flèches. Les premiers travaux de Van Eyck abordaient déjà le thème récurrent de l’aboutissement de la ligne droite. Au mur, tiges végétales et spaghettis laqués de peintures, dessins au sismographe de voitures et d’avions, routes urbaines coupées, illustrent l’insatiable désir de l’artiste d’atteindre la ligne parfaite. Cette recherche constante souligne également son inaccessibilité. Peter Van Eyck aime déstructurer ses sujets. Cette envie de déconstruction conduit à des canevas neutres, ordonnés qu’il présente comme des nuanciers de couleurs ou des échantillons de matériaux. En comparant les couleurs aux échantillons de matériaux industriels, il interroge l’évidence. Selon lui, la palette de couleurs industrielles offre ainsi une réponse à la problématique de communication et de transmission des couleurs et des nuances. En particulier, le nuancier de couleurs tel qu’on le trouve chez les carrossiers automobiles, car il propose le répertoire le plus riche de noms de couleurs. Par conséquent, l’artiste relie chaque couleur qu’il croise sur son chemin avec le nom de la couleur, son code, la marque de la voiture et l’année de sa production. Les noms des couleurs martelés sur les plaques des châssis constituent alors de grandes surfaces monochromes, offrant des impressions visuelles de très mauvais temps ou d’étendues d’eau de mer. De même dans ses travaux, où via des pochoirs, il applique en noir sur le mur des noms absraits de couleur afin de faire appel à l’imaginaire. Et, lorsqu’il perfore des cartes postales représentant ses tableaux préférés, en y remplaçant les couleurs par leurs noms issus du secteur automobile, il propose une toute nouvelle lecture de la peinture.
Jean-Marie Stroobants

- E -

Born in Leuven (BE) in 1956, Peter Van Eyck is a Belgian artist who is known for his monochrome paintings and objects, which he presents as though they were colour samples. He enjoys experimenting with different techniques and confronting viewers with the futility of existence. His reuse of the names of colours used in the car bodywork repair sector appeal to our imagination, and highlights the difficulty of conveying nuances.

Peter Van Eyck is fascinated by man’s existence and movements in urban environments. The phenomenal diversity of directions and translatory movements has led to what known as the paradox of freedom. Using industrial production techniques, such as laser cutting and the spraying of car body paints, Peter Van Eyck combines his personal standpoint about this existential quest with an elegant and spirited vision. Imaginary walks and other erratic trajectories are conceived as assemblies and turned into pictograms that are stylized with arrows and small dots. These resemble the itineraries familiar to walkers—sometimes reflecting the sense of desperation one finds in any atlas or map—, but in this case comprise painted glazed tiles and steel tiles pierced with hundreds of arrows. Van Eyck’s first works already addressed the recurrent theme of attaining the straight line. On the wall, plant stems and spaghetti lacquered with paint, seismographic drawings of cars and planes, and segments of urban roads illustrate the artist’s insatiable desire
to create the perfect line; they also underline its inaccessibility. Peter Van Eyck likes to deconstruct his subjects. This quest for deconstruction leads to neutral, ordered grids, which he presents as though they were colour or material samples. By comparing colours with samples of industrial materials, he is attempting to challenge the obvious. He believes that the palette of industrial colours is a way of addressing the issue of communication and the transmission of colours and nuances, particularly the colour samples used by car body repairers, because this specialisation has the greatest repertoire of colour names. Hence, the artist links each colour he encounters with the colour name and code, the car make, and the year of its production. The colour names stamped on the chassis plates take the form of great monochrome stains, impressions of very bad weather, or of seascapes. When they are works whose colours (with abstract names) come from models projected against the wall, the full impact of Van Eyck’s imaginary strength is evident. And by perforating postcards representing his favourite paintings and replacing the colours with the names of colours used in the car industry, he introduces an entirely novel interpretation of the painting.
Jean-Marie Stroobants